Ontdek het in de DierenZoeker

Porcellio spinicornis

Zie je een dier in je huis of tuin, maar weet je niet wat het is? Kijk goed en ontdek het in de DierenZoeker.

Afgelopen week (18 januari) vond in de zaal Live Science van Naturalis de officiële lancering van de DierenZoeker plaats. Het Klokhuis, EIS-Nederland en Naturalis presenteerden de applicatie. De jonge Jelle en Seppe determineerden onder toeziend oog van een tribune vol genodigden een pissebed en een putter. De bijbehorende Klokhuisaflevering werd als preview vertoond aan de aanwezige mensen, waarna het glas werd geheven tijdens een borrel.

iphone-3g met dierenzoeker

DierenZoeker is een website waarmee je dieren uit de leefomgeving op naam kan brengen, ook via je smartphone. Zoeken doe je door zelf kenmerken van het geobserveerde dier te selecteren; bijvoorbeeld kleur, vorm of aantal poten. Alle dieren die aan de ingevoerde kenmerken voldoen, rollen uit de DierenZoeker en zijn vervolgens op het scherm te zien. Zie je bijvoorbeeld een rode vogel in de winter? Dan klik je op Vogel – Winter – Rood, en krijg je alle rode vogels in de winter te zien. Zoals de roodborst.

Wetenschappelijk tekeningen

calliphora vicina

Op dit moment kun je met de DierenZoeker zo’n 130 vogels, vliegen, muggen, spinnen, pissebedden, duizendpoten, miljoenpoten en vlinders op naam brengen. Het komende jaar wordt de DierenZoeker aangevuld tot 400 soorten, zodat straks de meeste dieren die in en om het huis leven kunnen worden opgezocht.  Speciaal voor dit project laat Naturalis van alle dieren wetenschappelijk tekeningen maken waarop alle essentiële soortkenmerken duidelijk zichtbaar zijn.

Klokhuis TV aflevering
Voor dit project maakte het Klokhuis een bijbehorende TV aflevering over dieren determineren. Daarin komt aan bod wat determineren is, waarom dat wordt gedaan en hoe je dat eigenlijk doet. En hoe kunnen kinderen thuis aan de slag met de DierenZoeker? Klokhuis presentator Maurice gaat op onderzoek uit met bioloog John Smit.

Voor de speciale determinatie TV uitzending: kijk vanavond (dinsdag 24 januari) om 18:25 naar Het Klokhuis op Nederland 3.

Gebruik de DierenZoeker zelf op www.dierenzoeker.nl (via hetzelfde adres ook beschikbaar als smartphone variant).

De DierenZoeker is onderdeel van het Naturalis programma Natuur van Nederland en wordt mede mogelijk gemaakt door de Regeling Draagvlak Natuur en het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Deel dit artikel
  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
Geplaatst in Natuur van Nederland | Plaats een reactie

“De darmen zijn weg!”

Verwachtingsvol geroezemoes in de zaal

Verwachtingsvol geroezemoes in de zaal

“Hier is een servetje, dat kun je tegen je neus houden als het te erg gaat stinken.” ScienceLink Els deelt vrijdag 6 januari servetjes uit. Om kwart voor een is er al geen plek meer op de tribune in LiveScience. Heel veel mensen willen wel eens weten hoe een maanvis er van binnen uit ziet. Visonderzoeker Martien van Oijen gaat sectie uitvoeren op een aangespoelde maanvis. Dat kan een vies klusje worden, maar dat weerhoudt niemand ervan om te komen kijken. Integendeel: misschien is dat juist wel spannend. Een verwachtingsvol geroezemoes vult de zaal. “Deze maanvis is gisteravond uit de vriezer gehaald, maar hij is al meer dan een week dood,” zegt Els.

Waarom heet het een maanvis?

Opgezette maanvis en visskeletten

Opgezette maanvis en visskeletten

Dan rijdt Martien een karretje de zaal in. Daarop een opgezette maanvis en een aantal mooie visskeletten. Hij heeft ze speciaal uit de wetenschappelijke collectie gehaald. Het gaat beginnen! Meteen komen er al veel goede vragen vanuit het publiek.
“Waarom heet het eigenlijk een maanvis?” “Hij ziet er natuurlijk heel gek uit. Heel rond, met twee van die grote vinnen aan weerszijden. Soms drijven ze plat aan de oppervlakte en dan lijken ze op een maan. Ze hebben ook parasieten bij zich, die oplichten, dan lijkt het net of een maanvis zelfs een beetje licht geeft. In Engeland noemen ze hem ook wel zonnevis, vanwege die gekke gewoonte om Deze naam komt van de vreemde gewoonte om vlak onder het wateroppervlak helemaal plat te gaan liggen. Het lijkt dan net of ze liggen te zonnebaden. Waarom ze dat doen, weten we eigenlijk niet. Het kan zijn dat op deze manier vogels makkelijk hun parasieten weg kunnen pikken. Het kan ook zijn, dat ze zich laten opwarmen door de zon. Ze duiken soms heel diep, waar het heel koud is.”
“Waarom wordt deze maanvis nu geopereerd?” vraagt een jongetje. “Ik ga straks de maag en darmen eruit halen,” antwoordt Martien. “Omdat ik graag wil weten wat hij gegeten heeft. Maanvissen eten veel kwallen, maar sinds een tijdje weten we dat ze ook wel kreeftjes en krabbetjes eten. En soms vergist hij zich en slokt hij plastic op. Dat lijkt immers veel op een kwal.”

Afgrijzen

De eerste snede

De eerste snede

Als Martien de eerste snee maakt met een scherp mes, wordt het stil. Maar als hij de lever eruit haalt, gaat er een geluid van afgrijzen door de zaal. Toch wel heel vies en bloederig! Kinderen vooraan doen als een soort reflex hun servetje over hun neus. Maar de nieuwsgierigheid overheerst.

De darmen zijn weg

De darmen zijn weg

Zeker als Martien op zoek gaat naar de darmen. “He,” zegt hij verbaasd, “de darmen zijn weg!” De buik lijkt leeg te zijn. “Hoe kan dat nou?” vraagt Els die ook in het lege gat tuurt. “Tsja, het kan best zijn dat een meeuw zijn darmen er al uitgepikt heeft,” denkt Martien. “Hij is wel een beetje beschadigd. Dat kan gebeurd zijn toen hij op het strand lag.”

De maag van de maanvis

De maag van de maanvis

Gelukkig is de maag er nog wel. Die gaat onder de microscoop, om te bekijken wat erin zit. Verder maakt Martien de maanvis niet open. Dat gaat preparateur Bas Perdijk doen, op zaterdag 14 januari.

Verfrommeld skelet
Om de mensen toch te laten zien hoe het skelet eruit ziet, heeft Martien dat uit de collectie gehaald. Een beetje verfrommeld ziet het eruit. “Dat komt, omdat het uit kraakbeen bestaat. Dat is heel anders dan bij ‘gewone’ vissen.” Een maanvis ziet er niet alleen van buiten gek uit, ook van binnen lijkt hij nergens op. En dat maakt, dat het beest nog steeds een beetje mysterieus is. Maar het mysterie is na vanmiddag iets opgehelderd. De autopsie is klaar. En de servetjes kunnen de prullenbak in.

De autopsie is gereed.

De autopsie is gereed.

Deel dit artikel
  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
Geplaatst in LiveScience, Onderzoek | Getagged , , , , , , , | 1 Reactie

Maanvis ook van binnen te bekijken

maanvis skelet

maanvis skelet

Morgen, vrijdag 6 januari om 13.00 uur snijdt visonderzoeker Martien van Oijen een maanvis open om de maaginhoud te onderzoeken. Dus ben je nieuwsgierig naar de binnenkant van deze vreemde vis, en kun je tegen een beetje viezigheid en vislucht, kom dan zeker kijken in LiveScience!

Je hebt nog een tweede kans om de maanvis van binnen te bekijken, want op zaterdag 14 januari gaat preparateur Bas Perdijk vanaf 11.00 uur de maanvis verder ontleden om het opvallende skelet bloot te leggen.

Maagonderzoek
Maanvissen eten voornamelijk kwallen, maar soms vergissen ze zich en slokken ze een plastic zak op. Het kan zijn dat maanvissen in de Noordzee, waar ze niet thuis horen, te weinig of verkeerd voedsel vinden. Om hierover meer duidelijkheid te krijgen, bekijkt Martien de maag- en darminhoud, om te zien wat het beest gegeten heeft.

Opvallend skelet
Het skelet van een maanvis ziet er heel anders uit dan dat van een gewone vis zoals een baars. De maanvis heeft geen ribben. De taak van de ribben, het beschermen van de interne organen, is overgenomen door een kraakbeenachtige onderhuidse laag. De botelementen die de vinnen steunen, zijn heel zwaar en min of meer vergroeid tot platen. Preparateur Bas legt het skelet bloot om het later te kunnen bewaren in de wetenschappelijke collectie.

Aanspoelen
De maanvis die wordt ontleed, meet ongeveer 60 bij 60 cm en is op 23 december 2011 aangespoeld in Bergen aan Zee. De andere, grotere, maanvis kun je nog tot en met 9 januari bekijken in de expeditieruimte. Er spoelen, mede door de zware stormen, nog steeds maanvissen aan op de Nederlandse stranden.

Deel dit artikel
  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
Geplaatst in LiveScience | Getagged , , , , , | Plaats een reactie

Aangespoelde maanvis paar dagen te zien

Maanvis

De maanvis (Mola mola) die op Tweede Kerstdag aanspoelde op het strand van Egmond aan Zee kun je van 4 t/m 8 januari zien in het museum. Hij is ca. 107 cm lang en 85 cm hoog (van vintip tot vintip). Deze vis is te groot om in een vitrine te leggen, vandaar dat je hem vanaf de balustrade in het museum beneden in het magazijn kunt bekijken.    

Zeldzaam
In de Noordzee is de maanvis een zeldzame vis die onregelmatig aanspoelt op de Nederlandse kust. Als het gebeurt, is dat wel altijd in dezelfde periode: van half november tot half januari, vaak rond kerstmis. In 2011 zijn er inmiddels zeker zes maanvissen aangespoeld: behalve dit exemplaar werd er op 23 december een in Bergen aan Zee gevonden en eind december twee in Zeeland. Er zijn ook maanvissen gezien op het strand van Katwijk en van Wassenaar, maar deze waren later weer verdwenen. De verwachting is dat met de komende storm nog meer maanvissen zullen stranden. 2005 was een uitzonderlijk maanvisjaar omdat er 15 exemplaren aanspoelden.    

Fuik van de Noordzee

Maanvis in het aquarium van Osaka
Maanvis in het aquarium van Osaka

De soort komt voor in alle oceanen, zowel in tropische als meer gematigde streken. In het najaar trekken maanvissen naar het zuiden. Afhankelijk van stromingen en westerstormen komt een deel van deze vissen in de ‘fuik’ van de Noordzee terecht, die echter te ondiep en te koud voor ze is. 

Zwemmende kop
De maanvis (Mola mola) is onmiddellijk te onderscheiden van alle andere vissen door zijn merkwaardige vorm. Het lijkt alsof hij alleen bestaat uit een kop met twee lange vinnen. Hij wordt dan ook niet voor niets zwemmende kop genoemd. Het Latijnse woord mola betekent molensteen; grote exemplaren hebben de vorm en de afmeting van een molensteen en de huid heeft geen schubben maar is net zo ruw als een molensteen. 

Maanvis in de kast

De maanvis uit Egmond aan Zee wordt opgemeten
De maanvis uit Egmond aan Zee wordt opgemeten.

Omdat het zo’n bijzonder beest is, willen we hem graag aan jullie laten zien. Woensdagmorgen 4 januari hebben we de maanvis opgemeten om te kijken hoe groot de bak moet zijn waar hij in kan liggen. We kunnen hem tentoonstellen, maar wel op een bijzondere manier: in een omgekeerde archiefkast op heel veel ijs. Hij is met zijn 107 x 85 cm te groot voor een vitrine.      

Vreemd van buiten…
Hoe zit die zwemmende kop nu in elkaar? De rugvin en anaalvin zijn uitgegroeid tot lange flappen die hij gebruikt als een soort roeispanen om vooruit te komen. Aan de achterzijde van het lichaam heeft hij geen staart, maar een brede beweegbare zoom die dienst doet als roer. Een maanvis is erg log; hij heeft alleen spieren om zijn vinnen en het staartroer te bewegen. 

… en van binnen 
Als we het skelet van de maanvis vergelijken met dat van een gewone baars, zien we grote verschillen.
De maanvis heeft geen ribben en geen echt kieuwdeksel. De taak van de ribben, het beschermen van de interne organen, is bij de maanvis overgenomen door een kraakbeenachtige onderhuidse laag. Deze laag heeft ook de beschermende taak van het kieuwdeksel overgenomen.
Het aantal wervels is bij de maanvis kleiner dan bij de baars. De botelementen die de vinnen steunen, zijn veel zwaarder en min of meer vergroeid tot platen.    

Skelet maanvis vergeleken met baars

Skelet maanvis vergeleken met baars

Kwal of plastic
Maanvissen eten voornamelijk kwallen, maar soms vergissen ze zich en slokken ze een plastic zak op. Het kan zijn dat ze in de Noordzee te weinig of verkeerd voedsel vinden. Om hierover meer duidelijkheid te krijgen, bekijkt visonderzoeker Martien van Oijen de maaginhoud, om te zien wat de vissen gegeten hebben. 

Veel meer informatie
Ben jij ook geintrigeerd door dit maffe beest? Er is veel meer informatie te vinden over maanvissen. Kijk daarvoor op onze site www.natuurinformatie.nl en zoek op maanvis.   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

 

Deel dit artikel
  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
Geplaatst in Museum | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Nieuwe classificatie dierenrijk: een megalijst

Cover Zootaxa tijdschrift

Cover Zootaxa tijdschrift

In het wetenschappelijke tijdschrift Zootaxa is een belangrijke nieuwe classificatie van het dierenrijk (recent en fossiel) gepubliceerd. Rond Oud en Nieuw passeren vele lijstjes de revue; nou, dit is een megalijst. Er worden 1.552.319 soorten dieren beschreven, waarvan 66% insecten, daarmee de meest succesvolle groep.

Zowel uitgestorven als levende dieren
Voor het eerst zijn ook fossielen van uitgestorven dieren in deze classificatie meegenomen. Een hele klus omdat paleontologen en biologen blijkbaar niet dezelfde classificaties gebruiken.

Vroegste vlinders vlogen overdag
In sommige gevallen heeft recent DNA onderzoek geleid tot een verrassende nieuwe indeling van de stamboom van het leven, zoals voor de vlinders. Uit DNA onderzoek aan vlinders is gebleken dat dagvlinders eerder in de stamboom geplaatst moeten worden. Dagvlinders zijn dus vroeger ontstaan dan eerst gedacht. “Eerder dan alle grote nachtvlinders met gehoororganen”, aldus vlinderdeskundige en co-auteur Erik van Nieukerken. “Dagvlinders blijken meer verwant te zijn aan de kleine vlinders, die zowel overdag als ’s nachts vliegen.” Overdag vliegende vlinders beschermen zich tegen bedreigingen door gif te ontwikkelen, afschrikwekkende kleuren te tonen of door ogen na te doen op hun vleugels (mimicry). Deze aanpassingen zijn, zo blijkt nu, eerder geëvolueerd dan de gehoororganen van grote nachtvlinders waarmee ze roofdieren zoals vleermuizen kunnen horen aankomen.

Belangrijke publicatie
“Het ontdekken en beschrijven van het aantal soorten dat op aarde leeft, blijft een fundamentele taak van de biologie”, aldus eindredacteur Zhi-Qiang Zhang. “Met zoveel belangrijke kwesties die op ons afkomen – invasieve soorten, klimaatverandering, habitatvernietiging en verlies van biodiversiteit – is de noodzaak voor geautoriseerde taxonomische informatie groter dan ooit.”
De publicatie is belangrijk voor ieder die zich met collecties of onderzoek van dieren bezighoudt; nadrukkelijk niet alleen voor specialisten maar voor iedereen die gebruik maakt van gegevens over biodiversiteit. Dit is de link naar de complete publicatie.

Bijdrage van NCB Naturalis
Onderzoekers van NCB Naturalis hebben actief aan twee hoofdstukken bijgedragen: Rob van Soest is een van de auteurs van het hoofdstuk over sponzen, Erik van Nieukerken heeft met een groep van 50 vlinderkenners de vlinders voor zijn rekening genomen. Zhang heeft zich bovendien voor de aantallen soorten van sommige hoofdgroepen gebaseerd op het boek De Nederlandse Biodiversiteit (Noordijk et al. 2010), een uitgave van NCB Naturalis en Stichting EIS-Nederland.

Deel dit artikel
  • Hyves
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
Geplaatst in Onderzoek | Getagged , , , , , , , | Plaats een reactie